Cykl życia programu

Cykl życia programu – okres czasu rozpoczynający się od pomysłu a kończący się, gdy oprogramowanie nie jest już dostępne do użytku. Najważniejszą częścią cyklu jest seria kolejnych zmian programu komputerowego, w trakcie których odbywa się dodawanie nowych funkcjonalności oraz/lub usuwanie powstających w trakcie rozwoju błędów (z języka angielskiego: bugów).

Etapy rozwoju

Zasadniczo cykl życia kolejnych wersji programu można podzielić na następujące etapy:

• wersja niestabilna (testowa) – seria wydań, podczas której dodawane są przede wszystkim nowe możliwości:
  • wersja robocza (pre-alpha) – dostępna zazwyczaj tylko dla twórców programu w postaci repozytorium kodu źródłowego (np. CVS, SVN, GIT), kiedy implementowany jest algorytm programu, tworzony jest interfejs i dodawane są nowe funkcje;
  • wersja alfa (pre-beta) – autorzy doprowadzają do rzeczywistego działania programu, nawet w ograniczonym zakresie;
  • wersja beta – kiedy program ma już pierwszych użytkowników, zwanych często beta testerami, wyłapywane są błędy związane z różnymi środowiskami i warunkami pracy programu
  • RC (ang. release candidate, czyli kandydat do wydania) – wydanie kandydujące, których może być nawet kilka, ale jeżeli nie zostanie w nim znalezione żadne istotne odstępstwo od planu wersji, zmienia się jedynie numer wersji na wyższy i uznaje wersję za stabilną.
• wersja stabilna (wersja produkcyjna) – wersja nadająca się do użytkowania zgodnie z założeniami autorów
  • RTM (ang. release to manufacture, ready to manufacture lub ready to market, czyli gotowy do wydania) – produkt uznany za stabilny i gotowy do wypuszczenia na rynek; nie jest dostępny publicznie do czasu premiery;
  • wersje stabilne z poprawkami (maintenance release) bezpieczeństwa lub innych błędów.
• starzenie moralne programu – zwykle ostatni etap polegający na porzuceniu programu przez autorów, co zwykle kończy jego życie; w przypadku kodu na licencjach FLOSS ten stan może w dowolnym momencie ponownie przejść do fazy aktywnego rozwoju, jeśli tylko znajdą się chętni do przejęcia opieki nad nim lub wykorzystają fragmenty kodu w innej aplikacji.

Zależnie od projektu niektóre fazy życia programu mogą nie być tak oznaczane, można natomiast mówić w tych kategoriach o jakości kodu (np. kod beta oznacza wtedy po prostu program, w którym zaniedbano testowania na rozmaitych platformach sprzętowych i programistycznych).

Zobacz też

• Zarządzanie jakością oprogramowania