Unbikwad

Unbikwad
	unbitri ← unbikwad → unbipent
	Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a.	unbikwad, Ubq, 124
Grupa, okres, blok	, 8, g
Właściwości metaliczne	prawdop. metal
Właściwości atomowe
Konfiguracja elektronowa	[Og]5g48s2 (przewidywana)
Zapełnienie powłok	2, 8, 18, 32, 36, 18, 8, 2 (przewidywane); (wizualizacja powłok)
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji; według kryteriów GHS są niedostępne.
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)

Unbikwad (Ubq, ang. unbiquadium) – hipotetyczny pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 124. Do tej pory nie uzyskano żadnego izotopu tego pierwiastka, a jedynie wysoko wzbudzone jądra złożone. Jednakże ich mierzalny czas życia wskazuje, że 124 protony w jądrze mają efekt stabilizujący^[1].

Nazwa

Dla nowych pierwiastków, których ostateczna nazwa nie została jeszcze ustalona, stosuje się tymczasowe nazewnictwo systematyczne, rekomendowane przez IUPAC. Nazwa pierwiastka jest tworzona na podstawie jego liczby atomowej, np. w przypadku unbikwadu: un+bi+kwad, czyli 1+2+4^[2].

Historia

Serię eksperymentów, które doprowadziły do powstania jąder złożonych pierwiastka 124, wykonano w 2006 roku w Caen, z użyciem akceleratora GANIL. Francuscy uczeni przeprowadzili próby syntezy jąder złożonych o wysokich energiach wzbudzenia, aby zbadać efekty powłokowe w jądrach pierwiastków superciężkich. Jedną z reakcji była fuzja jąder uranu z izotopami germanu pochodzącymi z naturalnej mieszaniny:

²³⁸₉₂U + ^nat₃₂Ge → ^{308,310,311,312,314}₁₂₄Ubq^* → rozszczepienie

Stwierdzono, że czasy życia jąder powstających w wyniku fuzji są dłuższe niż 10⁻¹⁸ sekundy, co świadczy o silnych efektach powłokowych w pobliżu Z=124^[1], stabilizujących jądro, a to sugeruje bliskość hipotetycznej wyspy stabilności. Zidentyfikowano je dzięki wysokiej masie produktów rozszczepienia^[3].

Przypisy

1 2 M.M. Morjean M.M. i inni, Direct experimental evidence for very long fission times of super-heavy elements, „The European Physical Journal D”, 45, 2007, s. 27–31, DOI: 10.1140/epjd/e2007-00134-5 (ang.).
↑ Recommendations for the naming of elements of atomic numbers greater than 100, „Pure and Applied Chemistry”, 51 (2), 1979, s. 381–384, DOI: 10.1351/pac197951020381 (ang.).
↑ JohnJ. Emsley JohnJ., Nature’s Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements, Oxford University Press, 2011, s. 590, ISBN 0-19-960563-7 (ang.).

[GANIL-1] 1 2 M.M. Morjean M.M. i inni, Direct experimental evidence for very long fission times of super-heavy elements, „The European Physical Journal D”, 45, 2007, s. 27–31, DOI: 10.1140/epjd/e2007-00134-5 (ang.).

[IUPAC-2] Recommendations for the naming of elements of atomic numbers greater than 100, „Pure and Applied Chemistry”, 51 (2), 1979, s. 381–384, DOI: 10.1351/pac197951020381 (ang.).

[Emsley-3] JohnJ. Emsley JohnJ., Nature’s Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements, Oxford University Press, 2011, s. 590, ISBN 0-19-960563-7 (ang.).

[4] Alternatywnie do skandowców zalicza się często nie lutet i lorens, lecz lantan, aktyn oraz hipotetyczny unbiun.

[5] Budowa 8. okresu jest przedmiotem badań teoretycznych i dokładne umiejscowienie pierwiastków tego okresu w ramach układu okresowego jest niepewne.

[1]

[2]

[3]

[i]

[ii]