Lutnik
Lutnik – rzemieślnik zajmujący się lutnictwem, to znaczy budujący lub naprawiający szyjkowe instrumenty strunowe. Słowo pochodzi od włoskiego „liutajo”, którym dawniej określano osobę budującą lutnie[1]. Niektórzy lutnicy zajmują się renowacją i rekonstrukcją instrumentów smyczkowych, a także korektą smyczków[potrzebny przypis].
Rzemiosło lutnika zwykle dzieli się na dwie kategorie[potrzebny przypis]:
- chordofony szarpane, instrumenty strunowe, które są szarpane lub brzdąkane,
- instrumenty smyczkowe.
Większość instrumentów szyjkowych jest obecnie wytwarzanych seryjnie, a u lutników zaopatrują się tylko profesjonalni artyści[potrzebny przypis].
W pierwszej kategorii są: bandżo, buzuki, cytra, gitara, harfa, kantele, kitara, kora, koto, lutnia, teorban, kobza, bandura, lira, pipa, mandolina i ukulele[potrzebny przypis].
W drugiej kategorii są: wiolonczela, kontrabas, skrzypce, altówka, sarangi[potrzebny przypis].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zdzisław Szulc: Słownik lutników polskich. Poznań: 1953, s. 1.
