Оина
.jpg)
Оина (форсӣ: آينە) — шишаи шаффофе, ки ба пушташ симоб молида шуда, сурати чизҳоро акс мекунад; дар замонҳои қадим пӯлоди сайқал додашударо низ ҳамчун оина кор мефармудаанд.
 |
Пас вай он занонро бифармуд, то ҳар зане оина бигиранд ва ба боми ҳисор бароянд. Таърихи Наршахӣ |
 |
Сарчашма
[вироиш | вироиши манбаъ]Фарҳанги забони тоҷикӣ (иборат аз 2 ҷилд) Ҷ. 1 А — О./Дар зери таҳрири М. Ш. Шукуров, В. А. Капранов, Р.Ҳошим, Н. А. Маъсумӣ. — Москва 1969, — c. 908
