mel

From LSJ

Ῥῦσέ με δεινῶν νοσημάτων, ἱερώτατε, ἱερωσύνην συναρμόσας ἐν χαρᾷ και ἐπιστήμης τὸ πολύτιμον κεφάλαιον → Deliver me from grievous afflictions, most holy one, joining sanctity together in joy with the precious fountainhead of knowledge

Source

Latin > English

mel mellis N N :: honey; sweetness; darling

Latin > English (Lewis & Short)

mĕl: mellis (
I abl. sing. melli, Plaut. Truc. 2, 4, 20.—Gen. and dat. plur. obsol. acc. to Prisc. p. 744 P.), n. Gr. μέλι, honey; μέλισσα, bee; cf. mulsus, honey.
I Lit.: hoc est melli dulci dulcius, Plaut. Truc. 2, 4, 20 (Spengel, dulce): villa abundat lacte, caseo, melle, Cic. Sen. 16, 56; cf. Plin. 11, 14, 14, § 33: roscida mella, Verg. E. 4, 30: mellis vindemia, Col. 9, 15, 1.—
II Trop., honey for sweetness, pleasantness: poëtica mella, Hor. Ep. 1, 19, 44: hoc juvat et melli est, is pleasant, id. S. 2, 6, 32.—Of sweetness, pleasantness of speech: Nestoreum mel, Auct. Pan. ad Pison. 64: Homerici senis mella, Plin. Ep. 4, 3, 3.— Prov.: quia te tango, mel mihi videor lingere, it seems to me as sweet as honey, Plaut. Cas. 2, 8, 21: mella petere in medio flumine, of a vain search, Ov. A. A. 1, 748. —As a term of endearment, darling, sweet, honey: meum mel, meum cor, Plaut. Poen. 1, 2, 157; 173; id. Curc. 1, 3, 8; id. Trin. 2, 1, 18: Sempronium, mel ac delicias tuas, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1.

Latin > French (Gaffiot 2016)

mĕl,⁹ mellis, n. (μέλι),
1 miel : Cic. CM 56 ; Plin. 11, 33 || pl., Virg. B. 4, 30 ; Col. Rust. 9, 15, 1
2 [fig.] douceur, charme : Hor. Ep. 1, 19, 44 ; Plin. Min. Ep. 4, 3, 3 ; Ov. Ars 1, 748 || melli est (mihi) Hor. S. 2, 6, 32, c’est un vrai miel pour moi || [terme de tendresse] chéri, aimé : Cæl. d. Cic. Fam. 8, 8, 1 ; Pl. Curc. 164.

Latin > German (Georges)

mel, mellis, n. (μέλι), der Honig, I) eig.: dolium melle plenum, Hyg.: mellis odor, Ps. Quint. decl.: magnum od. exiguum mellis pondus, Sen.: mellis reditus, Pallad.: stilla mellis, Cic.: mellis usus, Iustin.: mellis vindemia, Honigernte, Colum. – mel aestivum, Plin.: album, Cels.: Atticum, Plin.: Siculum, Varro: bonum, optimum, Varro, eximium, Colum.: crudum (Ggstz. coctum), Cels.: dulce, Plaut.: inquinatum (unreiner), Varro: nemorense, Colum.: recens, Pallad.: rusticum, Pallad.: silvestre (wilder), Plin. u. Hieron.: vernum, Plin.: villaticum, Colum. – villa abundat lacte, caseo, melle, Cic.: mel colligere, v. Bienen, Sen., v. Menschen, Iustin.: mel conficere (v. Pers.), Colum.: custodire (aufbewahren) alqd in melle, Colum.: mel facere, v. Bienen, Sen. (u. so mellis faciendi scientia, Sen.: u. flores ad mel faciendum idonei, Sen.): mel eximere de favis, Colum., u. bl. mel eximere, Varro: mel fervet, crassescit, Plin.: melle ac placentā frui, Sen.: dena milia ex melle recipere (lösen), Varro. – Plur., Honig, Honigmassen, Honigklumpen, roscida mella, Verg.: mella Falerno diluta, ein Gemisch aus Honig und Wein, οἰνόμελι, Hor.: bis in mense mella facere (von Bienen), Plin.: cum mella coeperunt maturescere, Plin. – Sprichw., mel mihi videor lingere, etwas für Zuckerlecken halten, Plaut. Cas. 458: e medio flumine mella petere, v. vergeblichem Suchen, Ov. art. am. 1, 748. – II) übtr.: poëtica mella, Hor.: hoc iuvat et melli est, ist angenehm, Hor.: so auch von der Süßigkeit, Lieblichkeit der Rede od. Beredsamkeit, Nestoreum, Auct. carm. ad Pison.: cuius ore sermo melle dulcior profluit, Cornif. rhet.: loquenti tibi illa Homerici senis mella profluere, Plin. ep. – als ein Liebkosungswort, meum mel, Plaut.: Sempronius, mel ac deliciae tuae, Cael. in Cic. ep. – / Genet. u. Dat. Plur. nach Prisc. 7, 28 veraltet.

Latin > Chinese

mel, mellis. n. :: 蜂蜜。— meum 汝我可愛者。Poetica mella 詩之美味。