68. ceremonia wręczenia Oscarów

68. ceremonia wręczenia Oscarów

Statuetka Oscara
Data	25 marca 1996
Miejsce	Dorothy Chandler Pavilion, Los Angeles
Wstęp	Oprah Winfrey
Prowadzenie	Whoopi Goldberg
Producent	Quincy Jones David Salzman
Reżyser	Jeff Margolis
Czas trwania	3 godziny, 39 minut
Stacja telewizyjna	ABC
Nawigacja
◄ 67. 69. ►

68. ceremonia wręczenia Oscarów – 68. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 25 marca 1996 w Dorothy Chandler Pavilion w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 24 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 1995, a także trzy pozakonkursowe nagrody specjalne. Poprowadziła ją Whoopi Goldberg. Była w Stanach Zjednoczonych transmitowana przez kanał telewizyjny ABC, a jej oglądalność wyniosła około 44,867 milionów widzów.

Nominacje zostały ogłoszone 13 lutego 1996 podczas konferencji prasowej, poprowadzonej przez prezesa Akademii, Arthura Hillera, i muzyka Quincy’ego Jonesa. Najwięcej (10) otrzymał ich film Braveheart. Waleczne serce. Podczas ceremonii zdobył także najwięcej nagród (5), w tym w kategorii najlepszy film. Emma Thompson triumfowała w kategorii najlepszy scenariusz oparty na materiale wcześniej produkowanym lub publikowanym, stając się pierwszą osobą w historii, która zdobyła w karierze Oscary w kategoriach aktorskiej i scenariuszowej (uprzednio wygrała w 1993 jako najlepsza aktorka pierwszoplanowa).

Laureaci i nominowani

Kategorie konkursowe

Mel Gibson, laureat w kategorii najlepsza reżyseria i współlaureat w kategorii najlepszy film

Nicolas Cage, laureat w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy

Susan Sarandon, laureatka w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa

Kevin Spacey, laureat w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy

Mira Sorvino, laureatka w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa

Christopher McQuarrie, laureat w kategorii najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran

Emma Thompson, laureatka w kategorii najlepszy scenariusz oparty na materiale wcześniej produkowanym lub publikowanym

Alan Menken, współlaureat w kategoriach najlepsza muzyka oryginalna w filmie muzycznym lub komediowym i najlepsza piosenka oryginalna

Stephen Schwartz, współlaureat w kategoriach najlepsza muzyka oryginalna w filmie muzycznym lub komediowym i najlepsza piosenka oryginalna

Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych

Najlepszy film	Najlepsza reżyseria
Braveheart. Waleczne serce – Mel Gibson, Alan Ladd Jr. i Bruce Davey Apollo 13 – Brian Grazer Babe – świnka z klasą – George Miller, Doug Mitchell i Bill Miller Listonosz – Mario Cecchi Gori, Vittorio Cecchi Gori i Gaetano Daniele Rozważna i romantyczna – Lindsay Doran	Mel Gibson – Braveheart. Waleczne serce Mike Figgis – Zostawić Las Vegas Chris Noonan – Babe – świnka z klasą Michael Radford – Listonosz Tim Robbins – Przed egzekucją
Najlepszy aktor pierwszoplanowy	Najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Nicolas Cage – Zostawić Las Vegas jako Ben Sanderson Richard Dreyfuss – Symfonia życia jako Glenn Holland Anthony Hopkins – Nixon jako Richard Nixon Sean Penn – Przed egzekucją jako Matthew Poncelet Massimo Troisi – Listonosz jako Mario	Susan Sarandon – Przed egzekucją jako siostra Helen Prejean Elisabeth Shue – Zostawić Las Vegas jako Sera Sharon Stone – Kasyno jako Ginger McKenna Meryl Streep – Co się wydarzyło w Madison County jako Francesca Johnson Emma Thompson – Rozważna i romantyczna jako Elinor Dashwood
Najlepszy aktor drugoplanowy	Najlepsza aktorka drugoplanowa
Kevin Spacey – Podejrzani jako Roger „Verbal” Kint James Cromwell – Babe – świnka z klasą jako Farmer Hoggett Ed Harris – Apollo 13 jako Gene Kranz Brad Pitt – 12 małp jako Jeffrey Goines Tim Roth – Rob Roy jako Archibald Cunningham	Mira Sorvino – Jej wysokość Afrodyta jako Linda Joan Allen – Nixon jako Pat Nixon Kathleen Quinlan – Apollo 13 jako Marilyn Lovell Mare Winningham – Georgia jako Georgia Kate Winslet – Rozważna i romantyczna jako Marianne Dashwood
Najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran	Najlepszy scenariusz oparty na materiale wcześniej produkowanym lub publikowanym
Podejrzani – Christopher McQuarrie Braveheart. Waleczne serce – Randall Wallace Jej wysokość Afrodyta – Woody Allen Nixon – Stephen J. Rivele, Christopher Wilkinson i Oliver Stone Toy Story – scenariusz: Joss Whedon, Andrew Stanton, Joel Cohen i Alec Sokolow; historia: John Lasseter, Peter Docter, Andrew Stanton i Joe Ranft	Rozważna i romantyczna – Emma Thompson Apollo 13 – William Broyles Jr. i Al Reinert Babe – świnka z klasą – George Miller i Chris Noonan Listonosz – Anna Pavignano, Michael Radford, Furio Scarpelli, Giacomo Scarpelli i Massimo Troisi Zostawić Las Vegas – Mike Figgis
Najlepszy film nieanglojęzyczny	Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny
Ród Antonii (Holandia) Czworokąt (Brazylia) Pył życia (Algieria) Sprzedawca marzeń (Włochy) Życie jest piękne (Szwecja)	Anne Frank Remembered – Jon Blair Bitwa o Obywatela Kane’a – Thomas Lennon i Michael Epstein Fiddlefest – Roberta Tzavaras and Her East Harlem Violin Program – Allan Miller i Walter Scheuer Hank Aaron: Chasing the Dream – Mike Tollin i Fredric Golding Troublesome Creek: A Midwestern – Jeanne Jordan i Steven Ascher
Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny	Najlepszy krótkometrażowy film aktorski
One Survivor Remembers – Kary Antholis Jim Dine: A Self-Portrait on the Walls – Nancy Dine i Richard Stilwell The Living Sea – Greg MacGillivray i Alec Lorimore Never Give Up: The 20th Century Odyssey of Herbert Zipper – Terry Sanders i Freida Lee Mock The Shadow of Hate – Charles Guggenheim	Lieberman in Love – Christine Lahti i Jana Sue Memel Brooms – Luke Cresswell i Steve McNicholas Duke of Groove – Griffin Dunne i Thom Colwell Little Surprises – Jeff Goldblum i Tikki Goldberg Tuesday Morning Ride – Dianne Houston i Joy Ryan
Najlepszy krótkometrażowy film animowany	Najlepsza piosenka oryginalna
Wallace i Gromit: Golenie owiec – Nick Park The End – Chris Landreth i Robin Barger Gagarin – Alexij Kharitidi Kurczak z kosmosu – John R. Dilworth Runaway Brain – Chris Bailey	„Colors of the Wind” (Pocahontas) – muzyka: Alan Menken; tekst: Stephen Schwartz „Dead Man Walkin’” (Przed egzekucją) – muzyka i tekst: Bruce Springsteen „Have You Ever Really Loved a Woman?” (Don Juan DeMarco) – muzyka i tekst: Michael Kamen, Bryan Adams i Robert John Lange „Moonlight” (Sabrina) – muzyka: John Williams; tekst: Alan Bergman i Marilyn Bergman „You’ve Got a Friend in Me” (Toy Story) – muzyka i tekst: Randy Newman
Najlepsza muzyka oryginalna w filmie dramatycznym	Najlepsza muzyka oryginalna w filmie muzycznym lub komediowym
Listonosz – Luis Enrique Bacalov Apollo 13 – James Horner Braveheart. Waleczne serce – James Horner Nixon – John Williams Rozważna i romantyczna – Patrick Doyle	Pocahontas – muzyka: Alan Menken; teksty: Stephen Schwartz; orkiestra: Alan Menken Prezydent: Miłość w Białym Domu – Marc Shaiman Rodzinka z piekła rodem – Thomas Newman Sabrina – John Williams Toy Story – Randy Newman
Najlepsza scenografia	Najlepsze zdjęcia
Czas przemian – Eugenio Zanetti Apollo 13 – scenografia: Michael Corenblith; dekoracja wnętrz: Merideth Boswell Babe – świnka z klasą – scenografia: Roger Ford; dekoracja wnętrz: Kerrie Brown Mała księżniczka – scenografia: Bo Welch; dekoracja wnętrz: Cheryl Carasik Ryszard III – Tony Burrough	Braveheart. Waleczne serce – John Toll Batman Forever – Stephen Goldblatt Mała księżniczka – Emmanuel Lubezki Rozważna i romantyczna – Michael Coulter Szanghajska triada – Lü Yue
Najlepsze kostiumy	Najlepszy montaż
Czas przemian – James Acheson 12 małp – Julie Weiss Braveheart. Waleczne serce – Charles Knode Rozważna i romantyczna – Jenny Beavan i John Bright Ryszard III – Shuna Harwood	Apollo 13 – Mike Hill i Dan Hanley Babe – świnka z klasą – Marcus D’Arcy i Jay Friedkin Braveheart. Waleczne serce – Steven Rosenblum Karmazynowy przypływ – Chris Lebenzon Siedem – Richard Francis-Bruce
Najlepsza charakteryzacja	Najlepszy dźwięk
Braveheart. Waleczne serce – Peter Frampton, Paul Pattison i Lois Burwell Moja rodzina – Ken Diaz i Mark Sanchez Współlokatorzy – Greg Cannom, Bob Laden i Colleen Callaghan	Apollo 13 – Rick Dior, Steve Pederson, Scott Millan i David MacMillan Batman Forever – Donald O. Mitchell, Frank A. Montaño, Michael Herbick i Petur Hliddal Braveheart. Waleczne serce – Andy Nelson, Scott Millan, Anna Behlmer i Brian Simmons Karmazynowy przypływ – Kevin O’Connell, Rick Kline, Gregory H. Watkins i William B. Kaplan Wodny świat – Steve Maslow, Gregg Landaker i Keith A. Wester
Najlepszy montaż efektów dźwiękowych	Najlepsze efekty specjalne
Braveheart. Waleczne serce – Lon Bender i Per Hallberg Batman Forever – John Leveque i Bruce Stambler Karmazynowy przypływ – George Watters II	Babe – świnka z klasą – Scott E. Anderson, Charles Gibson, Neal Scanlan i John Cox Apollo 13 – Robert Legato, Michael Kanfer, Leslie Ekker i Matt Sweeney

Nagrody specjalne

Kirk Douglas, laureat nagrody honorowej

Chuck Jones, laureat nagrody honorowej

John Lasseter, laureat nagrody za osiągnięcie specjalne

Nagrody honorowe

• Kirk Douglas – „za pięćdziesiąt lat kariery jako siły twórczej i moralnej w środowisku filmowym”
• Chuck Jones – „za stworzenie klasycznych kreskówek, które od ponad pół wieku cieszą się światową popularnością”

Nagroda Akademii za osiągnięcie specjalne

• John Lasseter – „za jego pełne inspiracji przywództwo w zespole Pixara odpowiedzialnym za Toy Story, czego efektem był pierwszy pełnometrażowy film animowany komputerowo”

Statystyki

Filmy z co najmniej dwiema nagrodami

Nagrody	Film
5	Braveheart. Waleczne serce
2	Apollo 13
	Czas przemian
	Pocahontas
	Podejrzani

Filmy z co najmniej dwiema nominacjami

Nominacje	Film
10	Braveheart. Waleczne serce
9	Apollo 13
7	Babe – świnka z klasą
	Rozważna i romantyczna
5	Listonosz
4	Nixon
	Przed egzekucją
	Zostawić Las Vegas
3	Batman Forever
	Karmazynowy przypływ
	Toy Story
2	12 małp
	Czas przemian
	Jej wysokość Afrodyta
	Mała księżniczka
	Pocahontas
	Podejrzani
	Ryszard III
	Sabrina

Przebieg

Prezenterzy

Prezenterzy podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej)

Prezenterzy	Rola
Pierce Brosnan Naomi Campbell Claudia Schiffer	wręczenie nagrody w kategorii najlepsze kostiumy
Dianne Wiest	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy
John Travolta	prezentacja filmu Apollo 13
Alicia Silverstone	wręczenie nagrody w kategorii najlepsza charakteryzacja
Emma Thompson	wręczenie nagrody w kategorii najlepsza scenografia
Chris O’Donnell	zapowiedź występu z „Moonlight”
Robin Williams	wręczenie nagrody honorowej dla Chucka Jonesa i nagrody za osiągnięcie specjalne
Kareem Abdul-Jabbar Jackie Chan	wręczenie nagrody w kategoriach najlepszy krótkometrażowy film aktorski i najlepszy krótkometrażowy film animowany
Sandra Bullock	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż efektów dźwiękowych
Steven Seagal	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy dźwięk
Jeremy Irons	prezentacja filmu Braveheart. Waleczne serce
Martin Landau	wręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa
Jim Carrey	wręczenie nagrody w kategorii najlepsze zdjęcia
Goldie Hawn Kurt Russell	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż
Richard Dreyfuss	prezentacja segmentu nagród naukowych i technicznych Akademii
Winona Ryder	zapowiedź występu z „Dead Man Walkin’”
Will Smith	wręczenie nagrody w kategorii najlepsze efekty specjalne
Anjelica Huston	prezentacja filmu Rozważna i romantyczna
Nicolas Cage Elisabeth Shue	wręczenie nagrody w kategoriach najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny i najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny
Nathan Lane	zapowiedź występu z „Colors of the Wind”
Mel Gibson	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny
Steven Spielberg	wręczenie nagrody honorowej dla Kirka Douglasa
Quincy Jones Sharon Stone	wręczenie nagrody w kategoriach najlepsza muzyka oryginalna w filmie muzycznym lub komediowym i najlepsza muzyka oryginalna w filmie dramatycznym
Liam Neeson	prezentacja filmu Listonosz
Arthur Hiller	zapowiedź sekcji In Memoriam
Jimmy Smits	zapowiedź występu z „Have You Ever Really Loved a Woman?”
Susan Sarandon	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran
Anthony Hopkins	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy scenariusz oparty na materiale wcześniej produkowanym lub publikowanym
Christopher Reeve	zapowiedź sekcji o filmach poruszających problemy społeczne
Angela Bassett Laurence Fishburne	wręczenie nagrody w kategorii najlepsza piosenka oryginalna
Nicole Kidman	prezentacja filmu Babe – świnka z klasą
Robert Zemeckis	wręczenie nagrody w kategorii najlepsza reżyseria
Tom Hanks	wręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Jessica Lange	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy
Sidney Poitier	wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film

Występy muzyczne

Występy muzyczne podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej)

Wykonawcy	Utwory
Gloria Estefan	„Moonlight”
Lyle Lovett Randy Newman	„You’ve Got a Friend in Me”
Stomp	medley nominowanych w kategorii najlepszy montaż efektów dźwiękowych
Bruce Springsteen	„Dead Man Walkin’”
Savion Glover	„Singin’ in the Rain” (stepowanie)
Vanessa L. Williams	„Colors of the Wind”
Bryan Adams	„Have You Ever Really Loved a Woman?”
Take 6	medley nominowanych w kategorii najlepsza piosenka oryginalna

In Memoriam

Lista artystów zmarłych w minionym roku, wymienionych w segmencie In Memoriam:

• Miklós Rózsa
• Ginger Rogers
• Maxine Andrews
• Michael V. Gazzo
• Dean Martin
• Viveca Lindfors
• Martin Balsam
• Friz Freleng
• Burl Ives
• Butterfly McQueen
• Dorothy Jeakins
• Nancy Kelly
• Lana Turner
• Elisha Cook Jr.
• Ida Lupino
• Harry Horner
• Terry Southern
• Haing S. Ngor
• Michael Hordern
• Don Simpson
• Ross Hunter
• Frank Perry
• Aleksandr Godunow
• Louis Malle
• Howard Koch
• George Burns

Ceremonia

Whoopi Goldberg, prowadząca ceremonii

W 1995 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) zadecydowała o podzieleniu kategorii najlepsza muzyka oryginalna na dwie: dedykowaną filmom dramatycznym oraz dedykowaną filmom muzycznym i komediowym. Według mediów, podział był spowodowany chęcią przełamania częstych zwycięstw filmów animowanych Disneya w tej kategorii.

Gilbert Cates, producent sześciu poprzednich ceremonii, podjął decyzję o jednorazowej przerwie w pracy nad Oscarami. W listopadzie 1995 AMPAS podała ekipę najbliższej gali: producentów Quincy’ego Jonesa i Davida Salzmana, prowadzącą Whoopi Goldberg i reżysera Jeffa Margolisa. Goldberg uprzednio była gospodynią 66. ceremonii w 1994, a Margolis wyreżyserował osiem poprzednich gali. W lutym 1996 Jamie King został zaangażowany jako choreograf występów muzycznych. Kierownikiem muzycznym gali był Tom Scott. Matthew Rolston wyprodukował rozpoczynający ją segment, w którym przed wręczeniem nagrody za najlepsze kostiumy odbył się pokaz mody ze strojami z nominowanych filmów, z udziałem 20 modeli. Transmisję telewizyjną poprzedziła transmisja z czerwonego dywanu, którą poprowadziła Oprah Winfrey.

Protest Rainbow Coalition

Organizacja Rainbow Coalition, na czele której stał aktywista Jesse Jackson, zapowiedziała protest przeciwko Oscarom w związku z zarzutami o niedostateczną reprezentację czarnoskórej społeczności w hollywoodzkim przemyśle filmowym (na ekranie i przy produkcji). Jackson argumentował, że spośród 166 nominowanych w tym roku osób tylko jedna jest czarnoskóra (Dianne Houston w kategorii najlepszy krótkometrażowy film aktorski). Przedstawiciele AMPAS nazwali plan protestu absurdalnym, argumentując, że Quincy Jones i Whoopi Goldberg są czarnoskórzy. Przed ceremonią Jones wyraził poparcie dla protestu i zapowiedział założenie na galę wielokolorowej wstążki. Dodał jednak, że Oscary nie są odpowiednim miejscem na demonstrację, co argumentował: „Dlaczego branża filmowa miałaby się różnić od czegokolwiek innego w Ameryce? To problem, który przenika wszystko w kraju. Każdy aspekt Ameryki dyskryminuje”. Przeciwko protestowi wypowiedziała się Oprah Winfrey, nazywając galę „najbardziej wielokulturowymi Oscarami, jakie kiedykolwiek widziano”.

W trakcie ceremonii odbyły się demonstracje przed 40 studiami telewizyjnymi ABC w kraju. Podczas przemowy na gali Goldberg powiedziała: „Jesse Jackson poprosił mnie, żebym założyła wstążkę. Mam ją. Chciałabym coś powiedzieć Jessemu, ale on nie ogląda, więc po co się tym przejmować?”. Aktywista Guy Aoki wypowiedział się później: „To, co zrobiła Whoopi, było nie na miejscu. Niektórzy uczestnicy [protestu] są bardzo sfrustrowani na Whoopi. Zrobiła wszystko, żeby być złośliwa. Nie musi zgadzać się z tym, co robimy. Ale to, że posunęła się aż tak daleko, jest bardzo smutne i podważa powagę tego, co próbujemy zrobić”.

Odbiór

Według danych Nielsen Media Research, transmisja ceremonii w Stanach Zjednoczonych na ABC odnotowała średnią oglądalność na poziomie 44,867 miliona widzów w 29,016 milionach gospodarstw domowych, co stanowiło spadek o 7% w porównaniu z poprzednim rokiem i było najgorszym wynikiem Oscarów od czterech lat. Miała udział w rynku na poziomie 30,3, co reprezentowało 50% widowni oglądającej wówczas telewizję i było najlepszym wynikiem tygodnia.

W serwisie Rotten Tomatoes ceremonia osiągnęła wynik 82% pozytywnych recenzji spośród 11 zagregowanych. Janet Maslin z czasopisma „The New York Times” wyraziła opinię, że Quincy Jones „dosadnie zamienił tegoroczną ceremonię w pokaz nowej gwardii Hollywood”, a Whoopi Goldberg „ustaliła ostrość tegorocznego scenariusza”. Howard Rosenberg z „Los Angeles Times” skomentował Goldberg: „jej pewny siebie występ (…) był symbolem ogromnej poprawy w roli prowadzącej w porównaniu z prowadzeniem Oscarów w 1994”. Janice Min z „People” napisała: „Najbardziej rażącą zbrodnią na 68. ceremonii wręczenia Oscarów 25 marca była – o rany! – nieustająca elegancja i dobry smak”. Ken Tucker z „Entertainment Weekly” ocenił: „Otwierający monolog Goldberg był godny podziwu i zwięzły. We współpracy z debiutującym producentem Quincym Jonesem, Goldberg przewodziła czemuś niezwykle nietypowemu – sprytnej transmisji Oscarów, a nie jak zwykle jedynie ordynarnej”. Brian Lowry z „Variety” napisał, że wieczór „okazał się eleganckim i, tak, długim i pełnym rozmachu wydarzeniem, z większą liczbą niezapomnianych momentów niż w ostatnich latach”.

Steve Johnson z „Chicago Tribune” ocenił, że Goldberg „wsiąkła w nudne czytanie scenariusza, przez co tęskniło się za zrzędliwą nieprzewidywalnością Davida Lettermana w zeszłym roku”. Ponadto uznał pokaz mody przed wręczeniem nagrody w kategorii najlepsze kostiumy za najgłupsze otwarcie Oscarów od czasu niesłynnego występu z 61. ceremonii w 1989. Tom Shales z „The Washington Post” wyraził opinię: „Gala rozdania Oscarów wydaje się teraz czymś pomiędzy anachronizmem a autoparodią, a tegoroczna edycja nie była ani okropna, ani wspaniała. Po prostu była, wielka, głośna i stąd do wieczności”.

Ceremonia została uhonorowaną nagrodą Primetime Emmy w kategorii najlepsza reżyseria oświetlenia w serialu dramatycznym, programie rozrywkowym, miniserialu lub programie specjalnym, ponadto była nominowana w sześciu innych kategoriach.

Zobacz też

• Filmy zgłoszone do rywalizacji o 68. rozdanie Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego
• 49. ceremonia wręczenia nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej
• 53. ceremonia wręczenia Złotych Globów
• 2. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych

Bibliografia

• Damien Bona: Inside Oscar 2. Nowy Jork: Ballantine Books, 2002. ISBN 0-345-44970-3. (ang.).
• Steve Pond: The Big Show: High Times and Dirty Dealings Backstage at the Academy Awards. Nowy Jork: Faber & Faber, 2005. ISBN 0-571-21193-3. (ang.).

Linki zewnętrzne

• Strona internetowa Oscarów (ang.)
• 68. edycja Oscarów w bazie IMDb (ang.)
• 68. edycja Oscarów w bazie Filmweb
• 68. ceremonia wręczenia Oscarów w bazie IMDb (ang.)
• Nagrania z ceremonii na kanale Oscarów w serwisie YouTube